بازگشت سفیر

 

 

با سخنی از دکتر شریعتی برای مدتی شما را

 

تنها میگذارم..

 

در برابر وحشی ترین تازیانه ها...

 

سکوت مردانه و غرورآفرین مرد،نباید بشکند..

 

در برابر هیچ دردی،لب مرد به شکوه نباید آلوده

 

گردد...

 

من از نالیدن بیزارم...

 

سنگین ترین دردها و خشن ترین ضربه های آفرینش،

 

تنها میتواند ما را به سکوت وادارد...

 

 

 

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در جمعه یازدهم مرداد 1387 ساعت 16:5 موضوع | لینک ثابت

به جستجوی تو

 

بر درگاه کوه می گریم

 

در آستانه ی دریا و علف

 

 

به جستجوی تو

 

در معبر بادها می گریم،

 

در چهار راه فصول،

 

در چارچوب شكسته ي پنجره اي   كه آسمان ابر آلوده را

 

قالبي كهنه مي گيرم

......

 

با انتظار تصوير تو

 

                      اين دفترچه خالي    تا چند

 

تا چند ورق خواهد خورد؟

 

جريان باد را پذيرفتن،

 

و عشق را    كه خواهر مرگ است.

 

و جاودانگي  رازش را   با تو در ميان نهاد.

 

نامت سپيده دمي است كه پريشاني آسمان ميگذرد

 

ـ تبرك باد نام تو!

 

و ما همچنان

 

دوره مي كنيم

 

شب را و روز را

 

هنوز را....

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در پنجشنبه سوم مرداد 1387 ساعت 20:1 موضوع | لینک ثابت

 

خسرو رفت...

 

خسرو شکیبایی هم رفت...

 

یکی دیگه از بهترینها را خدا گلچین کرد و برد...

 

بیاییم حالا که زنده ایم قدر همدیگر را بیشتر بدانیم..

 

 

...من هم به نوبه ی خودم درگدذشت هنرمند عزیز مان(خسرو

 

شکیبایی)را به تمامی دوستان و خوانواده گرامیشون تسلیت

 

میگویم...

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در شنبه بیست و نهم تیر 1387 ساعت 17:53 موضوع | لینک ثابت

 

امروز تولدمه...

 

کسی نمیخواد بهم تبریک بگه

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387 ساعت 19:30 موضوع | لینک ثابت

 

 

دیشب یک مهمان عزیز به خانه ی من آمد..

 

نمیدونم از کجا میدونست که دیشب من تنها بودم..

 

بعد من شام درست کردم و به مهمان عزیز تعارف کردمِ، ولی

 

مهمان عزیز،گفت:نه سیرم،نمیخورم!

 

بعد از شام من میوه آوردم و بعد تعارف کردم؛ولی باز هم نخورد!

 

ساعت از ۱۱گذشته بود..من به مهمان عزیزم گفتم:

 

چرا من شام و میوه آووردم نخوردی؟آخه برای مهمانی نیامدی؟؟

 

مهمان عزیز گفت: آصف،پسرم،من وقتی تورو میبینم،سیرم..

 

چون تمام کارهایی که از تو خواستم برای دیگران انجام دادی و تو

 

از این ماموریت هایی که در این ۲۷سال ازت خواستم با کمی اشکال

 

ولی در برابر سختیها و مشکلات، نا امید نشدی و مبارزه کردی؛منو

 

صدا کردی،تو قبول شدی پسرم و به زودی به تمام آرزوهای زیبات

 

میرسی...

 

مهمان عزیز من،"خدا "بود

 

بله،خدا به مهمانی من آمد و وفتی میخواست از پیشم بره..منو

 

بغل کرد و بوسید و گفت:..که تو بنده ی خوب منی و همیشه

 

در کنار تو پسر خوبم هستم...

 

خدای من رفت..در حالیکه میگفت:تو داری عاشق میشی و این

 

عشق همان عشق زمینی توست...

 

و من این عشق را بهت هدیه میکنم تا در کنار اون برای همیشه

 

زندگی زیبایی داشته باشی..؟؟

 

گفتم خدایا..عشق اول و آخرم تویی و بس.

 

گفتم خداجون ازت میخوام امشب پیشم بخوابی..

 

خدا قبول کرد و همچنان که موهای منو نوازش میکرد...

 

من خوابیدم..خوابیدم...

 

 

 

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در پنجشنبه بیستم تیر 1387 ساعت 18:10 موضوع | لینک ثابت

 

شبی مست می گذشتم از در ویرانه ای

 

بر سیاهی چشم خیره برق  خانه ای

 

نرم نرمک پیش رفتم تا کنار پنجره تا که دیدم صحنه ویرا نه ای

 

مردکی کور و فلج اندر گوشه ای

 

مادری مات و مبهوت همچون پروانه ای

 

پسرک می زند از سوز سرما دندان بر لب

 

دخترک مشقول عیش خویش با بیگانه ای

 

از ان پس سوگند خوردم تا که مست نروم سوی خانه ای

 

تا ببینم دختری عصمت فروشد بهر نان خانه ای...

 

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در دوشنبه هفدهم تیر 1387 ساعت 18:22 موضوع | لینک ثابت

 

 

خداوندا....

 

دوستانی دارم که در اعماق قلبم جای دارند، آنان شایسته

 

محبتند و یادشان مایه آرامش است...

 

در میان خلق،معدن خیرند و دارنده پاکترین خصوصیات؛

 

پس ای خدای من آنان را اکرام کن و بر صفات نیک آنان بیفزای..

 

                                                                   آمین

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387 ساعت 19:41 موضوع | لینک ثابت

 

 

بگو، چه چاره کنم؟

 

                      صدای بغض تو می آید از راه دور

 

                      طنین هق هق من میرود به همراه باد

 

                       نه در کلام تو یک واژه بلیغ سرور

 

                      نه در روایت من،یک نشان زگفته ی شاد

 

بگو، چه چاره کنم؟

 

                    که من زجنگ جدایی نمیشود آزاد

 

بگو، چه چاره کنم؟

 

                که هر چه ناله بر آری نمی روی از یاد

 

بگو، چه چاره کنم؟

 

               تو در سرای غمت،خفته ای به شهر غریب

 

              منم به خانه ی خود،در حصار تنهایی

 

               نه در کویر خیالم امید دیدن تو

 

               نه در خزان تنم قدرت شکیبایی

 

تو ای ملامت مهر

 

               چگونه پربکشم،

 

               که در میانه ی ما کوهها و صحراهاست..

 

بیا زدور،بر احوال خویش گریه کنیم

 

                چرا که فاصله ی مابه قدر دریاهاست

 

                                                بگو، چه چاره کنم؟

 

در آخرین پیغام

 

                   یه لحظه ی بدرود

 

                         زپیک،نسیم بشنو،هایهای غربت من

 

خدا کند که به دیدار یکدیگر برسیم

 

                      وگر به من نرسیدی بیا به تربت من

 

                                    بگو،چه چاره کنم؟

 

                                            بگو،چه چاره کنم؟

 

           

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در سه شنبه یازدهم تیر 1387 ساعت 18:2 موضوع | لینک ثابت

ای دوست مرا به خاطرآور

 

شب سرشار از تماشاست...  شب سرشار از سکوت

 

شب موسم شنیدن حرفهای ناگفته و آواهای ناشفته هست...

 

شب است و موسیقی بلند سکوت...

 

شب است و خودمان رویا از دشت ابری خیال...

 

شب است و تکلم ستاره ها در کرانه ی بی واژه ها ی آسمان با من

 

بیا دست در دست واژه ها با گلگشت در باغ شب برویم..

 

بیا تا چشمهای تماشا وسعت مشک شب را ببوییم..

 

بیا تا گام  بر ابتلای جاده ی شب بگزاریم

 

                      و تا سپیده دمان قدم بزنیم تا...

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در سه شنبه یازدهم تیر 1387 ساعت 12:48 موضوع | لینک ثابت

 

 

تولد حضرت فاطمه الزهرا را به تمامی مسلمانان،بخصوص

 

به تمام مادران دوست داشتنی تبریک میگم...

 

در اینجا یادی از مادران عزیزانی که به بهشت رفتند،برای روح

 

بزرگشان ۱دقیقه سکوت و صلواتی بفرستید...

 

این شعرو تقدیم به مادر عزیزم...

 

صدای تو صدای مهربان است...

 

                    نگاه گرم تو آرام جان است

 

دلت آبی به رنگ پاکت دریاست

 

                   نشستن در کنارت مثل رویاست

 

شریکی تو همیشه در غم من

 

                  تو معنای شگفتی،مادر من

 

مرا از شیره جانت خوراندی

 

                مرا با مهر و عشقت پروراندی

 

گذشت و طی شدعمر تو به پایم

 

                 کسی را جز تو،ای مادر عزیزم،ندارم

 

 

 

                 

 

 

 

نوشته شده توسط آصف خسروی در سه شنبه چهارم تیر 1387 ساعت 18:17 موضوع | لینک ثابت